گزارش مرکز آمار نشان میدهد با حذف ارز ترجیحی، فشار تورم خوراکیها بیش از همه متوجه دهکهای پایین شده است.
به گزارش تسنیم، مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از تحولات شاخص قیمت مصرفکننده اعلام کرد: در دی شاخص قیمت مصرفکننده خانوارهای کشور به عدد ۴۶۹.۴ رسید. این شاخص نسبت به ماه قبل ۷.۹ درصد افزایش یافته که حاکی از شتابگیری تورم ماهانه در نخستین ماه زمستان است. همچنین شاخص مذکور نسبت به ماه مشابه سال قبل ۶۰ درصد افزایش داشته که بیانگر رشد قابل توجه سطح عمومی قیمتها در مقایسه سالانه است.
بر اساس دادههای منتشرشده، تورم ماهانه گروه خوراکیها و آشامیدنیها در دی برای دهک اول درآمدی به ۱۷.۵ درصد رسیده، در حالی که این رقم برای دهک دهم ۱۲.۱ درصد بوده است؛ اختلاف بیش از ۵ واحد درصد نشان میدهد فشار افزایش قیمتها در این گروه کالایی بهمراتب سنگینتر بر دوش اقشار کمدرآمد قرار گرفته است.
همچنین تورم نقطهبهنقطه برای دهک اول درآمدی ۶۵.۳ درصد و برای دهک دهم ۵۸.۱ درصد اعلام شده که حاکی از اختلاف حدود ۷ واحد درصدی میان پایینترین و بالاترین دهک درآمدی است.
بررسی آمارهای رسمی مرکز آمار ایران نشان میدهد بیشترین آسیبدیدگان حذف ارز ترجیحی دهکهای اول، دوم و سوم درآمدی هستند؛ دهکهایی که سهم بالاتری از هزینههای خود را به خوراکیها و کالاهای اساسی اختصاص میدهند و در برابر شوکهای قیمتی آسیبپذیری بیشتری دارند.
در همین حال مرکز آمار در گزارش خود همچنین اعلام کرد: سیستان و بلوچستان بیشترین تورم ماهانه و تهران کمترین تورم ماهانه را در دی ثبت کرده اند.
بررسی جزئیات استانی این گزارش نشان میدهد که شدت تورم در استانهای مختلف کشور یکسان نبوده است. در این میان، استان تهران با ثبت تورم ماهانه ۵.۸ درصد کمترین نرخ افزایش قیمتها را در دی تجربه کرده است؛ در حالی که استان سیستان و بلوچستان با تورم ماهانه ۱۳.۶ درصد در صدر جدول افزایش قیمتها قرار دارد.
خبر دیگری حاکیاست: تورم ماهانه در دی امسال حدود ۸درصد بود، اما همین شاخص در زمان حذف ارز ۴۲۰۰تومانی سه سال قبل ۱۲ درصد اعلام شد.
در اردیبهشت ۱۴۰۱ نرخ ارز مؤثر برای واردات کالاهای اساسی با رشد قیمتی هر دلار ارز ۴۲۰۰تومانی به ۲۸۵۰۰ تومان حدود ۷ برابر افزایش یافت اما .در دی امسال، این افزایش با رشد قیمت هر دلار واردات کالاهای اساسی از ۲۸۵۰۰ تومان به ۱۱۲ هزار تومان حدود ۴ برابر بوده است،
هرچند تورم ماهانه دی نسبت به دوره مشابه سال ۱۴۰۱ کمتر است، اما دو نکته کلیدی قابل تأمل است:
افزایش تورم پایه: تورم پایه همچنان روند صعودی دارد که نشاندهنده فشارهای ماندگار تورمی است.
تفاوت در شرایط کلان: در سال ۱۴۰۱ اقتصاد ایران همزمان با شوک ارزی با تحریمهای شدید و محدودیتهای کرونایی دستوپنجه نرم میکرد. اما در زمان حاضر اگرچه تحریمها پابرجاست، اما برخی بخشها با انطباق بیشتری عمل میکنند.
اثر تجمعی: حذف ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰تومانی اگرچه شوک کوچکتری ایجاد کرد، اما کنار تورم انباشته بالای سالهای اخیر، میتواند بر قدرت خرید خانوارها تأثیر مضاعف بگذارد.

شما چه نظری دارید؟